منجات ماه رمضان

ماه رمضونه

ماه ، مــاه رمضونه این ماه آشتی کنونه

هد یــه ببر یم برای خدا اشک دونه دونه

خد ا ستار ا لعیو به خد ا غفا ر ا لذنوبه

خد ا یا ر مهربونه خدا کاشف الکروبه

خد ا ر ب راز داره برا بنده ش بیقراره

عاشق بنده ی خوبه برا اون کم نمیذاره

خدا خیلی مهربونه درد دلها رو میدونه

هر کجا هر جا که باشی با همـه او همزبونه

او سمیعه و بصیره او لطیفه و خبیره

امیــد هر نا اُ میده توبه کار و می پذیره

توی این ماه نمونه رات میده باز توی خونه

هرچی و هرکسی باشی همیشه با تو می مونه

او خدای چاره سازه همیشه بنــد ه نو ا ز ه

ما همـه راز و نیازیم با گنه کا را می سازه

ای خداوند تعـا لـی یار و مونس فقیـــر ا

به حـق علی و زهراء قبو لم کن بین خو با

غیر تو یــاری ندارم با کسی کاری ند ا رم

با تمـوم رو سیا هی جز تو غمخو اری ندارم

عمرم و تبــا ه کـرد م این همـه کنـاه کر د م

شرمسارم درحضورت خیلی استبـــا ه کـردم

منم اون عبد فـراری با تموم شرمسـاری

اومدم به د ر گه تو تا بگیرم یه قراری

همه دردم ، تو دوائی اومدم با بی نو ا ئی

می دونی این بنده تو جز تو ام نداره جائی

ای خدا دردم دوا کن منو با خود آشنا کن

بحق محمّد و آل (ع) حاجت منو روا کن

حا جتم فرج مولاس دیدن مهدی زهراس

بخشش و عفو گناهان روسفیدی نزد آقاس

سید…………..

آنکه از فرط گنه ناله کند زار کجاست؟

آنکه زاغیار برد شکوه بر یار کجاست

باز ماه رمضان آمد و بر بام فلک

می زند بانگ منادی که گنه کار کجاست

سفره رنگین و خدا چشم به راه من و توست

تاکه معلوم شود طالب دیدار کجاست

بار عام است خدا را به ضیافت بشتاب

تا نگوئی که در رحمت دادار کجاست

مرغ شب نیمه شب دیده به ره می گوید

سوز دل ساز بود دیده بیدار کجاست

ماه رحمت بود ای ابر خطاپوش ببار

تا نگویند که آن وعده ایثار کجاست

حق به کان کرمش طرفه متاعی دارد

در و دیوار زند داد خریدار کجاست

آن خدائی که رحیم است و کریم است و غفور

گوید ای سوته دلان عاشق دلدار کجاست

من ژولیده به آوای جلی می گویم

آنکه با توبه ستاند سپر نار کجاست

ژولیده نیشابوری

(ماه استغفار)

سلامم بر تو ای ماه شریف و ماه بی همتا

درودم بر تو ای ماه عزیز خالق یکتا

سلامم بر تو ای ماه دعا ای ماه آمرزش

درودم بر تو ای ماه ثنا ای ماه آمرزش

سلامم بر تو ای ماه ورع ای ماه استغفار

درودم بر تو ای ماه نماز و ماه استغفار

سلامم بر تو ای ماه فضیلت ماه آزادی

درودم بر تو ای ماه عزیمت ای مه شادی

سلام بر تو ای ماه هدایت ای مه ایمان

درودم برتو ای ماه عنایت ای مه سبحان

سلامم بر تو ای ماه تلاوت ای مه فرقان

درودم بر تو ماه شهادت ای مه قرآن

سلامم بر تو ای ماه مبارک ماه وعظ و پند

درودم بر تو ای ماه سالک ای مه پیوند

سلامم بر تو ای ماه ولایت ای مه والا

درودم بر تو ای ماه سعادت ای مه رعنا

(آب توبه)

سحر بخیز تجدید وضو کن

به آب توبه خود را شستشو کن

اگر خواهی شوی پاک از پلیدی

به درگاه خدای خویش رو کن

به شکر نعمتش تا می توانی

لبت را آشنا با ذکر او کن

در رحمت به رویت کرده حق باز

به او رو آور و دفع عدو کن

گدای درگه حق شو به عالم

گدایی گر کنی با آبرو کن

هرآنچه درد دل داری به عالم

سحر با حقتعالی گفتگو کن

اگر خواهی تو فیض از محضرحق

از او توفیق طاعت آرزو کن

(گناه)

با سنگ هر گناه پرم را شكسته ام

آه اي خدا ، خودم كمرم را شكسته ام

نه راه پيش مانده برايم نه راه پس

پلهاي امن پشت سرم را شكسته ام

من دانه دانه اشك خودم را فروختم

نرخ طلايي گهرم را شكسته ام

ديگر مرا نشان خودم هم نمي دهند

آيينه هاي دور و برم را شكسته ام

دنيا شكست خورده تر از من نديده است

حالا به سنگ خورده ، سرم را شكسته ام

آرام كن مرا و در آغوش خود بگير

حالا كه بغض شعله ورم را شكسته ام

راهم بده به باغهاي شجرهاي طيبه

من توبه كرده ام ، تبرم را شكسته ام

حالا ببين كه به غير از گدا شدن

در پيشگاه تو هنرم را شكسته ام

(سحر)

سحر هنگامه راز و نياز است
سحر ميخانه دلدار باز است

سحر جود و كرم بسيار دارد
سحر بوي خوش دلدار دارد

سحر مهماني خاص الهي است
سحر وقت گذار از روسياهي است

سحر آمد دلم فرياد دارد
كريمي كو كه ما را ياد آرد

كريمي كو كه دست ما بگيرد
گدا را با همه جرمش پذيرد

كريمي كو كه گردد ميزبانم
كه من مرغ شب بي آشيانم

كريمي غير تو يا رب نباشد
به جز نام توأم بر لب نباشد

بزرگي كن كرم بنما به حالم
ببين افسرده و بشكسته بالم

بيا جاني بده بر قلب خسته
بنه مرهم بر اين بال شكسته

مرا آماده پرواز بنما
مرا با دلبرم همراز بنما

كرم بر مضطري كن يا الهي
بيا و دلبري كن يا الهي

پناهي بر گدا جز اين حرم نيست
تو كه رسمت به جز لطف و كرم نيست

مرا امشب دگر كن ميهمانت
مرا ساكن نما در آستانت

مرا ديگر زغير خود جدا كن
خدايا دير شد ما را صدا كن

(سرمست)

الهي دلي ده كه جاي تو باشد
لساني كه در آن ثناي تو باشد

الهي بده همّتي آنچنانم
كه سعيم وصول لقاي تو باشد

الهي چنانم كن از عشق سرمست
كه خواب و خورم از براي تو باشد

الهي عطا كن به فكرم تو نوري
كه محصول فكرم دعاي تو باشد

الهي عطا كن مرا گوش و قلبي
كه آن گوش ، پُر از صداي تو باشد

الهي چنان كن كه اين عبد مسكين
براي تو خواهد براي تو باشد

الهي عطا كن بر اين بنده چشمي
كه بينايي اش از ضياي تو باشد

الهي چنانم كن از فضل و رحمت
كه دائم سرم را هواي تو باشد

الهي چنانم كن از عيب خالي
كه هستيم محو و فناي تو باشد

الهي مرا حفظ كن از مهالك
كه هركار كردم رضاي تو باشد

الهي ندانم چه بخشي كسي را
كه هم عاشق و هم گداي تو باشد

الهي بر اين بنده خود دلي ده
كه مستغني از ماسِواي تو باشد

الهي به طوطي عطا كن بياني
كه نطقش كليد عطاي تو باشد
« طوطي »

(يا رب مرا ببخش)

يا رب مرا به سلسله انبيا ببخش * * * بر شاه اوليا ، علي مرتضي ببخش

يا رب گناه من بود از كوهها فزون * * * جرم مرا به فاطمه ، خير النسا ببخش

هر كار كرده ام ، همه بد بوده و غلط * * * يا رب مرا تو بر حسن مجتبي ببخش

يا رب اگر كه جود و سخايي نكرده ام * * * ما را تو بر سخاوت اهل سخا ببخش

يا رب مرابه رحمت بي منتها ببخش * * * يعني به ساحت حرم كبريا ببخش

يا رب گناهكار و ذليل و محقرم * * * عصيان من به شوكت عز و علا ببخش

يا رب تو را به جاه و جلالت دهم قسم * * * جرم گذشته عفو كن و ماجرا ببخش

يا رب مرا ببخش به اهل صلات و صوم * * * يعني به نور صفوت اهل صفا ببخش

يا رب تو را به نور جمالت دهم قسم * * * كز ظلمتم رهان و به نور هداببخش

يا رب به نور ظلمت خاصان درگهت * * * اين بنده را به ختم همه انبيا ببخش

يا رب از اين معاصي بسيار بي شمار * * * مستوجب عقوبتم اما مرا ببخش

يا رب ! گناه اهل جهان را به ما ببخش * * * ما را سپس به رحمت بي منتها ببخش

هر چند ما نه ايم سزاوار رحمتت * * * ما را بدانچه نيست سزاوار ما ببخش

گفتي كه مستجاب كنم گر دعا كني * * * توفيق هم عطا كن و حال دعا ببخش

بگذر از آن گناه كه سدّ ره دعاست * * * هم بر دعاي ما اثري بر ملا ببخش

قصد از دعا ، اجابت امر است ، ورنه من * * * خود كيستم كه با تو بگويم خطا ببخش

ما را شبي به باغ پراز نرگس فلك * * * يعني : بدين كواكب نرگس نما ، ببخش

تا بشكفد به گلشن دلها گل اميد * * * ما را به فيض لطف نسيم صبا ببخش

تلنگر

هرچه درحق علی ظلم نمودیم بس است

هرچه از زلف و لب یار سرودیم بس است

هرچه ابلیس صفت پرده دریدیم بس است

هرچه آتش به تن خویش خریدیم بس است

این نه عشق است برادر که به پیشانی ماست

و نه مهریست که تأیید مسلمانی ماست

داغ یک عمر گناه است که پنهان کردیم

سجده بر دوست که نه،سجده به شیطان کردیم

هی گنه کرده و گفتیم خدا می بخشد

عذر آورده و گفتیم خدا می بخشد

بخششی هست ولی قهر و عذابی هم هست

آی مردم ، به خدا روز حسابی هم هست

نکنیم این همه بد، در حق مولا نکنیم

کوفیان هرچه که کردند بیا ما نکنیم

این که دزدان سر گردنه باشیم ، خطاست

چشم و گوش و کر مأذنه باشیم ، خطاست

گنه ماست برادر ، علی گر تنهاست

و اگر فاطمه این بنت مطهر تنهاست

همه تقصیر من و توست برادر برخیز

شیعه یعنی که من و تو ، تو دلاور برخیز

شیعه یعنی که شراری ز خدا نوشیدن

شیعه یعنی کفن سرخ بلا پوشیدن

آن که درعین بلا شیعه بماند مرد است

هرکه یک موی بلغزد به علی نامرد است

این که از شیعه به جز نام ندانیم بداست

و نمک گیر چنین لقمه بمانیم بداست

یادمان رفته که ما حق رسالت داریم

یادمان رفته که میراث شهادت داریم

مردم این خواب حرام است هلا برخیزید

جاده پیداست به جان شهدا برخیزید

ننگمان باد اگر عهد به یکسو فکنیم

و بگوییم که ما امت پیمان شکنیم

آی هشدار، دمی قافله را گم نکنیم

تا که امکان وضو هست تیمم نکنیم

ما برآنیم برادر که بلا می نوشیم

و خطر پشت خطر تا به خدا می نوشیم

حرف این است «ولاقوة الا بالله»

هرکه مرد است قدم رنجه کند بسم الله

مناجات با خدا

زمزمه

از عطا و رحمت بی حدّ تو آکنده ام

ای خدای مهربان ، از لطف تو شرمنده ام

خدای من خدای من خدای من خدای من

گشته آلوده ز عُصیان ، یا رب از پا تا سرم

از من ِ عاصی خطا و از تو خوبی و کرم

گرچه من خیلی بدم امّا تو خوبی ای خدا

واقعاً شرمنده ام ، اغفر ذنوبی ای خدا

یا جمیل و یا جلیل و یا ودود و یا حلیم

یا رئوف و یا رحیم و یا غفور و یا کریم

یا وکیل و یا کفیل و یا دلیل و یا قبیل

یا مُدیل و یا مُنیل و یا مُقیل و یا مُحیل

ای تو علامُ الغُیوب و ای تو غفّارُ الذّنوب

ای تو صانع ، ای تو شافع ، ای تو ستّارُ العُیوب

یا علی و یا وَفی و یا غنی و یا مَلی

یا حَفی و یا رضی و یا زکی و یا ولی

فارجُ الهَم ، کاشف َ الغم ، صادقُ الوَعد ، ای خُدا

عالمُ السّر ، فالقُ الحَب ، موفیَ العَهد ، ای خدا

ربّ حلّ ِ وَالحرام و ربّ ِ نور ِ والظُلام

ربّ مشعر ، ربّ کعبه ، زمزم و رکن و مقام

سایه ی تو بر سر خلق دو عالم مستدام

یا عزیزاً لا یُضام و یا لطیفاً لا یُرام

باقی و راضی و هادی،وافی و شافی تویی

داعی و قاضی و عالی ، صانع و کافی تویی

خیرَ مسئولین تویی و خیرَ مشکورین تویی

خیرَ مطلوبین تویی و خیرَ محبوبین تویی

غافر و ساتر تویی و قادر و فاطر تویی

قاهر و ذاکر تویی وناظر و جابر تویی

یَکشِفُ البَلوی تویی و یَسمَعُ النّجوی تویی

یُنجی الهَلکی تویی و یَشفیَ المَرضی تویی

یا طبیب و یا حبیب و یا قریب و یا رقیب

یا حسیب و یل مَهیب و یا مُثیب و یا مُجیب

یا مُسَهّل ، یا مُفَصّل ، یا مُبَدّل ، ای خدا

یا مُذَلّل ، یا مُنَزّل ، یا مُنَوّل ، ای خدا

رازقی و ناطقی و سامقی و صادقی

فاتقی و فارقی و راتقی و خالقی

یا مُعزّ و یا مذلّ و یا حفیظ و یا رفیق

یا مُحیط و یا مُقیت و یا مُغیث و یا شفیق

یا سمیع و یا شفیع و یا کبیر و یا قدیر

یا بدیع و یا رفیع و یا خبیر و یا مُجیر

یا اِله العالَمین ، یا من یُحبّ المُحسنین

صبر ِ بر عصیان بده ، یا من یُحبّ الصّابرین

با عطا و عفو و غفران ، از گناهم در گذر

حقّ سالار شهیدان از گناهم در گذر

گرچه من عاصیم و رویم سیاه است و بدم

عمری از داغ حسین بن علی سینه زدم

آن حسینی که همه هستش شده وقف خدا

آن حسینی که سرش در قتلگاهش شد جدا

آن حسینی که به راه بندگی سر داده است

کودک شش ماه و عباس و اکبر داده است

آن حسینی که حدیث عشق جانان خوانده است

بعد جان دادن سرش بر نیزه قرآن خوانده است

آن حسینی که به راه حفظ قرآن داده جان

بر لب و دندان پاکش خورده چوب خیزران

………………………………………

برق خاشاک گنه ، روزه تابستان است

دود این آتش جانسوز به از ریحان است

می توان یافت ز سی پاره ماه رمضان

آنچه ز اسرار الهی همه در قرآن است

هست در غنچه ی لب بسته ی این ماه نهان

گلستانی که نسیمش نفس رحمان است

مشو از عزت این مهر الهی غافل

که در این مهر بسی گنج و گهر پنهان است

ماهرویی که شب قدر بود یک خالش

در سراپرده ماه رمضان پنهان است

می کند روزه ماه رمضان عمر دراز

مد انعام درین دفتر و این ایوان است

غفلت از تشنگی و گرسنگی کم گردد

که لب خشک بر این بند گران سوهان است

باش با قد دو تا حلقه این در صایب

که مراد دو جهان در خم این چوگان است

صائب تبریزی

ماه عبادت

رمضان آمد و دل مست مناجات و دعاست
غرق ذكر سحرى، محو ملاقات خداست
روزه داران سحر خيز، پى راز و نياز
ورد لبهاى همه نغمه ى مولا مولاست
همچو خورشيد درخشان كه سپهر افروز است
ليلةالقدر در اين ماه مبارك رخشاست
ليلةالقدر كه قرآن شده نازل در آن
شب گستردگى سفره ى احسان و سخاست
نردبانى است نيايش كه از اين پله ى نور
مى توان رفت به جايى كه دل آرام آنجاست
با نواى خوش مرغان سحر خوان برخيز
كه سحرگاه پذيراى تو حق جلّ علاست
گوش دل واكن و بشنو كه ز گلدسته ى وصل
مى زند جار ملك، عاشق ديدار كجاست
با ابوحمزه به خلوتگه طاعت بنشين
روى دل سوى خدا كن كه خدا عقده گشاست
حق تورا خوانده در اين ماه به مهمانى نور
بهره برگير از اين سفره كه بهرت آراست
در ره توبه بگوش و مده فرصت از دست
كه ندامت ز گناهان پل غفران خداست
جز در اين ماه كه در هر نفست تسبيحى است
در چه ماهى دگر از بهر تو اين اجر و جزاست
وقت افطار ببخشايش حق چنگ بزن
كاين توسل سپرى بر تو زهر گونه بلاست
طلعت دوست اگر مى طلبى، آينه شو
عكس جانان همه جا در بغل آينه هاست
يارب از »قدسيت« اين حال مناجات مگير
اى كه نام تودوا، مرهم يادتو شفاست

سفره ى احسان

براى ديدن ماه مبارك
نمى شد باورم زنده بمانم
فقط من آمدم تبريك گويم
به جمع عاشقان و همرهانم
فقط من آمدم با اشك ديده
كنار سفره ى تو ميهمانم
دگر غم در دلم جايى ندارد
كه من حاجت روا و شادمانم
اگر چه جز گنه در نامه ام نيست
ولى جز لطف و احسانت ندانم
از اين يكسال جز عصيان ندارم
بيا بگذر زمن اى ميزبانم
الهى جسم و روحم را كمك كن
وگرنه باز در غفلت بمانم
بده قدرت كه باشم روزه دارت
شبيه مهدى صاحب زمانم
اميدم هست در ماه مبارك
ببينم مهدى صاحب زمانم
سحرها را به ما شيرين نمايد
كه او تنها بود آرام جانم

رمضان ماه خدا

رمزها در رمضان است، خدا مى داند
برتر از فهم و گمان است، خدا مى داند
ليلة القدر، كدامين شب اين ماه خداست؟
چه شبى برتر از آن است، خدا مى داند
هر شبى توبه كنيم از گنه و پاك شويم
ليلة القدر، همان است، خدا مى داند
موسم بندگى چشم و زبان و گوش است
نه همين صوم دهان است، خدا مى داند
گر نباشد همه اعضاى تو تسليم خدا
روزه ات صرفه ى نان است، خدا مى داند
بار عام و همه مهمان خداوند كريم
ماه آزادى جان است، خدا مى داند
سبط اكبر كه در اين مه متولد گرديد
رمز حسن رمضان است، خدا مى داند
زين مه نيمه مه، ماه خدا كامل شد
عيد شادى جهان است، خدا مى داند
ميزبان است خدا، در مه ميلاد حسن
رمز اين نكته نهان است، خدا مى داند
كرمش مايه اميد گنه كاران شد
يا حسن، ورد »حسان« است، خدا مى داند

مساجد

مساجد خانه نور و سرورند
تجلى گاه آيات و حضورند
ز جا برخيز هنگام حضور است
اگر موسى شوى هر گوشه طور است
مسلمان بى نمازى، بى سپاسى است
نماز اول قدم در خودشناسى است
نگر گه گاه قرآن مبين را
مرورى كن صفات مومنين را
نماز آرام جان مومنين است
هجوم آسمان پيماى زمين است
خوشا آنانكه دائم در نمازند
تمام عمر قائم بر نمازند
به اشكى چشم خواب آلوده تر كن
»و يبقى وجه ربك« را نظر كن
بيا اى قطره يك دم اهل دل شو
ز خود بگذر به دريا متصل شو
به دريا مى روم خواهى نخواهى
بزن دل را به درياى الهى
مجويم واژه را دريا برون را
ببين »انااليه راجعون« را
كه اين دريا پر از موج نهفته است
به هرموجش هزاران گنج خفته است
اگر چشم دلت بيناى راز است
رسيدن تا خدا يكجو نياز است
نياز عشق عين بى نيازيست
كه سر بر سجده بردن سرفرازيست
اذان، اذن مناجاتست با حق
مجال عرض حاجاتست با حق
موذن باز كن باب اذان را
بر افشان باده ى ناب اذان را
خروش زندگى بهرنيازست
پل مستحكمش نور نمازست
نماز بى زكات آلوده باشد
چنان فانوس دود اندوه باشد
چنين فانوس آيا نور دارد
كه انسان در فروغش ره سپارد
نماز بى ولايت بى نمازيست
تعبد نيست، نوعى حقه بازيست
ولايت چيست در خون غوطه خوردن
كليد سينه بر مولا سپردن
الا مسها كه كه در گرد و غباريد
به اكسير ولايت دل سپاريد
طلا آنگه طلاى ناب گردد
كه در حب ولايت آب گردد

ماه مرحمت

ماه صيام در فضا دوباره نور مى دهد
طلوع ماه مرحمت به ما سرور مى دهد
ساقى بزم مغفرت، گرفته جام مرحمت
به تشنگان وصل خود مى طهور مى دهد
تا به ضيافت خدا، روى نهى بيا بيا
كه حق به بندگان خود، فيض حضور مى دهد
دعا ز پاى مومنين، بند گناه بگسلد
خدا به دست متقين برات نور مى دهد
بر لب ما دعاى ما ظهور مهدى است وبس
خوشا شبى كه حق بر او اذن ظهور مى دهد

بهار اندر بهار

رمضان ماه شوق و انتظار است
شب جمعه بهار اندر بهار است
خوشا بر بنده دلخسته اى كه
در اين ماه خدا شب زنده دار است
به آخر مى رسد اين ميهمانى
نگشته اين دل من آسمانى
نديدم دلبر گمگشته ام را
نديدم آن رخ صاحب زمانى
گذشت اين ماه و من كارى نكردم
به عشاق تو غمخوارى نكردم
هميشه يار شيطان شد دل من
امام خويش را يارى نكردم
به جز توبه دگر راهى نمانده
برايم ناله و آهى نمانده
مرا آريد دنبال نگارم
كه تا كويش دگر راهى نمانده
ز يارانم جدا افتادم اى واى
ز كف سرمايه ام را دادم اى واى
الهى كى شود يارم بيايد
كه ازبند غمم آزاد نمايد
كنار دلبرم مى ماندم اى كاش
ز وصف او خطى مى خواندم اى كاش
شب جمعه نجف مى بودم اى واى
كميلى با على مى خواندم اى واى

لبیک یاحسین (ع)...